vrijdag 25 mei 2012 / Trouw /

In de media / Column

Klumpen heet de kat. Zelfs Breivik lachte.

Columnist Wim Boevink schreef in Trouw een column over Luuks twitterverslageving tijdens het proces tegen Anders Breivik.

 

"Langdurig en volhardend een proces verslaan ik weet wat het is. Maar de vorm die Luuk Mulder, freelanceverslaggever bij het proces tegen Anders Breivik heeft gekozen, is een bijzondere. Vanuit de rechtszaal in Oslo stuurt hij live tweets naar zijn vierduizend volgers en schetst zo in vaak schrijnende bewoordingen wat zich daar afspeelt.

 

Gisteren versloeg hij dag 24 in het proces, dat door de omvang van de misdaad en de grote hoeveelheid slachtoffers, zowel dood als overlevend, buitengewoon aangrijpend is. Breivik doodde in totaal 77 mensen, acht bij de bomaanslag in Oslo, en 69 op het eiland Utoya.

 

Breiviks slachtoffers, de doden via de autopsierapporten, aangevuld met een persoonlijke schets via hun advocaat, en meer dan veertig overlevenden via verklaringen, kwamen in de rechtszaal voorbij. Vandaag op dag 25 worden de laatsten gehoord. En Luuk Mulder zit in de zaal, weliswaar niet de hele tijd, maar toch lang genoeg om ons getuige te laten zijn van de rechtsgang, ons te laten meeluisteren.

 

Een tweet van 140 tekens is maar een klein stapje, maar juist die vele stapjes maken een pad, een pad dat in reconstructie Anders Breivik volgde, toen hij over de gebeurtenissen op Utoya vertelde.

En zo klonk dat, in de woorden van Mulder, op 20 april.

 

'Nu gaan we naar Breiviks verklaring over Utoya.'

 

'Hij vraagt of hij alles moet vertellen. Het gaat echt verschrikkelijk worden. Ja zegt aanklaagster Engh'

 

'Breivik vraagt mensen de zaal te verlaten als ze het niet willen horen. Iedereen blijft zitten.'

 

En dan begint die helletocht, we wandelen met Breivik mee en Mulder noteert zinnen als:

 

'Heftige momenten in zaal 250. Zeer grafische en heftige beschrijvingen van hoe de slachtoffers stierven.'

 

'De eerste nabestaanden verlaten de zaal. Mensen slaan armen om elkaar heen. Er wordt zachtjes gehuild.'

 

En zulke zinnen sprak Breivik:

'Ik herinner me dat mensen schreeuwen en smeekten voor hun leven. Ik herlaadde en schoot de twee verstijfde mensen in hun hoofd.'

 

'Ik schoot ze allebei nog 2x in het hoofd.'

 

'Ik heb toen alle lichamen nog een keer beschoten. Ik zag dat er een stuk 6 of 7 dood speelden. Ik schoot ze allemaal dood.'

 

Eenvoudige, gortdroge zinnen. Nauwelijks te harden.

 

Nu vergaan al dagen met de getuigenissen van de vaak zwaar beschadigde overlevenden, gehavend door kogels, verminkt, hun leven bijna verwoest. Mulder registreert enorme moed. Een zin als deze, gisteren:

'Hij komt terug als hij me hoort schreeuwen en schiet nog eens in m'n hoofd'.

 

Heel even is er verlichting. Als een geredde, maar toen zwaargewonde getuige vertelt dat helpers hem vragen de naam van zijn kat te herhalen. Die heet Klumpen. Dikkerdje. De zaal lacht, zelfs Breivik.

 

En Luuk Mulder, die voor zijn werk een groot compliment verdient, plaatst een uur later een foto. Van Klumpen."